Om beter te worden in biologie, helpt de school mij met Engels.

Op Hofstad Lyceum kan je kiezen voor tweetalig onderwijs. Alles is dus in het Engels. Dat voelt een beetje alsof je les krijgt in Engeland, terwijl als je naar buiten kijkt, je gewoon Den Haag ziet. Omdat ik denk dat je meer kansen maakt op een betere baan, als je internationaal gericht bent, heb ik voor tweetalig onderwijs gekozen. Dat bleek best pittig. Vooral wiskunde en biologie zijn hartstikke lastig in het Engels. De leraren zagen dat gelukkig redelijk snel, dus hebben ze me geholpen met mijn Engels bij te spijkeren. Met een spoedcursus had ik het al snel weer onder de knie, waardoor mijn cijfers op alle vakken gelijk beter werden. Door die cursus heb ik nu geen problemen meer met al dat Engelse vakjargon. Best wel grappig, dat je dus beter wordt in biologie, door Engels te leren.

Chiara

We zijn misschien niet allemaal gelijk, maar wel een eenheid.

Ik denk dat één van de meest bijzonder dingen aan Hofstad Lyceum is dat het een Unesco school is. Dat merk je aan alles wat we hier doen en vooral aan hoe we met elkaar omgaan. Je leert hier heel erg veel over verdraagzaamheid en dat iedereen een eigen cultuur heeft, waar je veel van kan leren als je die weet te respecteren. Mijn ouders zijn Marokkaans en daardoor krijg ik van huis uit bepaalde waarden mee. Daar kan ik op school tijdens de les gewoon over praten. En omdat we hier met 53 nationaliteiten op school zitten, leer ik tijdens de les weer van andere leerlingen hoe hun cultuur werkt. Dat zorgt er voor dat je veel meer begrip voor elkaar krijgt. We zijn misschien niet allemaal gelijk, maar onze klas is wel een eenheid. Onze hele school trouwens!

Lyssa

Ik krijg hier de ruimte om te leren en te voetballen.

Hofstad Lyceum kende ik al een klein beetje van de persoonlijke verhalen van mijn neef, die hier ook op school zit. Bij de Open Dag ben ik gaan kijken. Ik werd rondgeleid door een meisje uit het tweede jaar. Ik kon toen echt alles aan haar vragen, superleuk. Op Hofstad Lyceum zitten kinderen die echt iets willen bereiken. De leraren zijn aardig, ook af en toe streng, maar dat is best prima. Zo weet iedereen wat er van hem of haar wordt verwacht. En dat is niet alleen goede cijfers halen. Je kan op Hofstad Lyceum ontdekken wat je leuk vindt en waar je goed in bent, niet alleen tijdens de lessen, maar ook door mee te doen aan de naschoolse activiteiten. Zo zijn er heel veel leerlingcommissies – zoals UNESCO – en is er voor iedereen wel iets om aan deel te nemen. Aan talentontwikkeling en ieders mening worden op deze manier veel tijd besteed. Er is ruimte voor iedereen, dat voel je echt: de school is goed sociaal bezig. Maar wat ik eigenlijk nog het mooiste vind: de school begrijpt dat ik het beste presteer als ik naast het leren ook lekker kan voetballen en buiten kan zijn. Na een lesuur van 60 minuten moet ik echt even frisse lucht hebben en kunnen bewegen.

Aymane

Voordat ik hier kwam, wist mijn mentor al dat ik kinderoncoloog wil worden.

Vanaf groep 7 wist ik al hoe mijn toekomst eruit gaat zien. Ik koos niet alleen voor Hofstad Lyceum omdat mijn moeder en veel van mijn andere familieleden hier op school gingen, maar omdat ik al weet wat ik daarna wil doen: studeren voor kinderoncoloog. Dat komt omdat ik de film ‘Achtste groepers huilen niet’ heb gezien. Vanaf dat moment wist ik gewoon dat ik kinderen wil helpen. Op het Hofstad Lyceum steunen ze mij in mijn keuze. Als ik vragen heb kan ik altijd bij mijn docent terecht en als zij zien dat ik iets moeilijk vind, nemen ze zelf initiatief om ervoor te zorgen dat ik het wel begrijp. Zo heb je echt het gevoel dat je iets leert en niet alleen maar herhaalt wat er in de les gezegd wordt. Als ik straks geneeskunde ga studeren op de universiteit, hoop ik dat ze daar net zo lesgeven als hier op Hofstad Lyceum. Dan weet ik namelijk zeker dat ik echt een goeie kinderoncoloog word.

Sem

De samenleving kan nog heel wat leren van onze school.

Als je op het gymnasium zit, krijg je te maken met vreemde talen zoals Latijn en Grieks. Die lessen gaan vaak verder dan de taal alleen. Zo leer je veel over de geschiedenis achter zo’n taal en over de cultuur waar die mensen toentertijd in leefden. Op onze school lopen zo’n 53 nationaliteiten rond. Wat ik iedere dag in theorie leer bij de oude talen, ervaar ik in de praktijk op het schoolplein. Ik heb veel vriendinnen met een andere achtergrond dan ik. Daardoor krijg ik veel meer kennis over hun culturen. Dat wordt op onze school ook heel erg gestimuleerd. Kijk maar in de hal bij het mediacentrum, daar hangen allemaal vlaggen van verschillende nationaliteiten. En ook de leraren dragen dat collectief uit. Nieuwsgierigheid en verdraagzaamheid gaan prima samen. Daar kan onze samenleving nog heel wat van leren. 

Noa

Ondanks dat ik stotter, kan ik hier wel mijn verhaal kwijt.

Ik stotter. Dat heb ik altijd al gedaan. Daarom vind ik het ook helemaal niet erg, het hoort gewoon bij mij. Op de basisschool werd ik er nooit mee gepest. Dat zocht ik dus ook in een middelbare school. Op Hofstad Lyceum hebben ze er vanaf de eerste dag rekening mee gehouden. Niet door van mij een buitenstaander te maken, want dat wil ik juist niet, maar door de tijd te nemen om te luisteren naar mijn verhaal. Meneer Van Nispen bijvoorbeeld heeft mij vanaf het eerste moment onder zijn hoede genomen. En omdat ik dol ben op aardrijkskunde, heeft hij me geholpen toe te treden tot de Unesco groep. Daar leer ik van alles over andere landen en andere culturen. En verder te kijken dan onze eigen landsgrenzen. We gaan binnenkort op uitwisseling naar Engeland. Ik kom dan natuurlijk terug met allemaal mooie verhalen. En ondanks dat ik stotter, weet ik zeker dat meneer Van Nispen ze allemaal wil horen.

Mikail

Mijn mentor gaf mij het vertrouwen om me mega te voelen.

Op de basisschool ontdekten ze dat ik een soort van wonderkind ben. Ik was overal direct heel goed in. Dit schiep wel veel verwachtingen. Bij mijn ouders en bij alle andere mensen in mijn directe omgeving. Toen ik op Hofstad Lyceum kwam, voelde ik best wel een grote druk. Alle ogen waren erg op mij gericht. En natuurlijk wilde ik die verwachtingen graag waarmaken. Mijn prestaties vielen in de eerste periode op school best een beetje tegen. Ik vond het stiekem toch spannend allemaal. Het gevolg was dat het vertrouwen in mijzelf een beetje zoek was. Op Hofstad Lyceum nemen ze gelukkig de tijd om je goed te leren kennen. Mijn mentor, meneer Waterborg , doorzag de situatie eigenlijk direct. Hij sprak met me en ik kon ook persoonlijke dingen aan hem vertellen. Meneer Waterborg sprak uit dat hij het volste vertrouwen in mij had en geen enkele twijfel had. Dat deed me erg goed. En het had eigenlijk ook direct effect op mijn resultaten. Wat ik later wil worden? Vroeger dacht ik altijd dat ik Mega Mindy zou worden, nu heb ik nog geen idee. Maar ik weet zeker dat mijn school me helpt te ontdekken wat er allemaal mogelijk is voor mijn toekomst.

Inga

Topsporter of verpleegkundige: Hofstad juicht me toe.

Op mijn basisschool was het heel leuk, lekker klein en ik had veel vriendinnen. Ik ben dyslectisch. In groep 5 en 6 had ik het hier echt lastig mee. Maar in groep 7 en 8 ging het plotseling heel erg goed en scoorde ik op mijn CITO-toets veel beter. Daardoor kreeg ik uiteindelijk een havo-/vwo-advies. Niemand had dit verwacht, ik zelf eerlijk gezegd ook niet. Ik weet niet zo goed hoe het komt, maar ik denk dat het te maken heeft met ouder worden en zelfvertrouwen. Bij binnenkomst voelde Hofstad Lyceum direct erg goed. De docenten zijn aardig en betrokken. Met mijn dyslexie werd direct rekening gehouden. Iedereen met dyslexie mag extra tijd besteden aan proefwerken, maar vaak heb ik die extra tijd niet eens nodig! Ik realiseer me ook wel dat bij een toets het goede antwoord niet zomaar op je proefwerkblad belandt. Het is ook een kwestie van goed leren. Bio is mijn favoriete vak. Misschien wil ik hier later iets mee. Verpleegkunde bijvoorbeeld. In mijn vrije tijd turn ik op hoog niveau. Mocht ik ooit echt de top halen in turnen, dan ben ik overtuigd dat Hofstad Lyceum mij zal ondersteunen, net zoals met mijn dyslexie.

Sanne