Mijn mentor gaf mij het vertrouwen om me mega te voelen.

 

 

 

 

Op de basisschool ontdekten ze dat ik een soort van wonderkind ben. Ik was overal direct heel goed in. Dit schiep wel veel verwachtingen. Bij mijn ouders en bij alle andere mensen in mijn directe omgeving. Toen ik op Hofstad Lyceum kwam, voelde ik best wel een grote druk. Alle ogen waren erg op mij gericht. En natuurlijk wilde ik die verwachtingen graag waarmaken. Mijn prestaties vielen in de eerste periode op school best een beetje tegen. Ik vond het stiekem toch spannend allemaal. Het gevolg was dat het vertrouwen in mijzelf een beetje zoek was. Op Hofstad Lyceum nemen ze gelukkig de tijd om je goed te leren kennen. Mijn mentor, meneer Waterborg , doorzag de situatie eigenlijk direct. Hij sprak met me en ik kon ook persoonlijke dingen aan hem vertellen. Meneer Waterborg sprak uit dat hij het volste vertrouwen in mij had en geen enkele twijfel had. Dat deed me erg goed. En het had eigenlijk ook direct effect op mijn resultaten. Wat ik later wil worden? Vroeger dacht ik altijd dat ik Mega Mindy zou worden, nu heb ik nog geen idee. Maar ik weet zeker dat mijn school me helpt te ontdekken wat er allemaal mogelijk is voor mijn toekomst.