Kaprun

Skiën op de gletscher van de Kitzsteinhorn in de buurt van Kaprun en Zell am See was dit jaar opnieuw een feest!

Met 51 leerlingen arriveerden we na een probleemloze busreis woensdagmorgen 13 oktober in ons hotel in Fusch. Na een ontbijt en een snelle douche konden de meesten van ons niet wachten om naar de gondels in Kaprun te gaan. Rond 12.00 uur stonden we op ruim 3.000 meter hoogte in de sneeuw, voor velen een compleet onbekende maar heerlijke ervaring. Al in Den Haag was een indeling in zeven groepen gemaakt, variërend van beginner tot behoorlijk gevorderde. Doordat we gebruik konden maken van de diensten van zeven skileraren waren de groepen zelden groter dan zeven deelnemers.

Nu werd duidelijk hoe makkelijk het was geweest dat we drie keer op Snowdome een tweetal uur skiles hadden gehad. De meesten hadden al vrij snel door hoe ze op echte sneeuw hun bochtjes naar beneden konden draaien. Dat gaat toch heel wat makkelijker dan op kunstsneeuw. De eerste middag was het een feest om op een zonnige helling te oefenen en te genieten van het prachtige en indrukwekkende uitzicht over het dal waarbij je in de verte de See van Zell kunt zien liggen.

De tweede en derde dag verliepen ongeveer hetzelfde: in redelijk zonnig weer werd er geoefend waarbij iedereen elke dag een stapje verder kwam. Iedere dag werd er tot 2 uur skiles gegeven, daarna had iedereen de gelegenheid om vrij te skiën en elkaar te laten zien wat men al kon.

Vrijdagavond is traditioneel stapavond tijdens de skireis: met zijn allen gingen we naar een discotheek in Zell am See die we klokslag 12 uur na het nummer "I will survive" van de Hermes House Band alweer moesten verlaten: op zaterdagochtend wachtte immers om 07.30 het ontbijt en een laatste skidag. Dit jaar een heel bijzondere want het sneeuwde de hele dag waardoor er aan het eind van de middag zo'n 30 cm. verse sneeuw lag. Het skiën ging veel moeizamer maar een dag vol echte sneeuw compleet met sneeuwbalgevechten was ook wel weer bijzonder. De sneeuwgrens was in één dag gedaald van 2.500 naar zo'n 1.300 meter.

Rond half 4 gingen we voor de laatste keer met de gondels naar beneden: moe maar supertevreden.

Terug naar het hotel voor een laatste douche en een afscheidsdinertje. Rond 19.00 stapten we met zijn allen de bus in voor een zeer rustige terugreis: voordat we de autobaan bereikten, hadden al heel wat leerlingen de luiken gesloten. Zondag exact om 10.00 uur reden we het Colijnplein op waar vele ouders en vrienden op ons stonden te wachten. Tot volgend jaar, Klaus. Met veel plezier komen we weer met een nieuwe groep leerlingen in je pension "Brünhilde" op bezoek!

J. Griffioen, P.L. Mattens, M. Rogier en N. Stam